Cissus rombolistny w środowisku naturalnym występuje w Ameryce Środkowej i Południowej. W naturze jego pędy osiągają nawet do 5 m długości, w uprawie doniczkowej zwykle nie przekraczają 1,5 m.

Liczne, ciemnozielone, ozdobne liście mają charakterystyczną budowę: każdy liść złożony jest z trzech dość dużych listków o romboidalnym kształcie, od którego wywodzi się nazwa gatunkowa rośliny. Z wierzchu blaszki liściowe są gładkie i błyszczące, ale od spodu mają czerwono-brązową barwę i  - podobnie jak ogonki liściowe oraz młode pędy - pokryte są delikatnym meszkiem. U starszych egzemplarzy z kątów liści wyrastają też elastyczne, cienkie, niezbyt liczne wąsy, które pełnią rolę organu czepnego. Znacznie mniej dekoracyjne niż liście są niepozorne, drobne, kremowe lub zielonkawe kwiaty, które w uprawie pojawiają się jednak bardzo rzadko.

Dawniej był obowiązkowym kwiatem pokojowym, ale na pewien czas odszedł w zapomnienie, wyparty przez ciekawsze i modniejsze egzotyczne rośliny, które niestety czasem są trudne w uprawie. Obecnie wraca moda na sprawdzone i mało wymagające rośliny, jak właśnie bardzo dekoracyjny, mało wymagający i niezwykle uniwersalny cissus rombolistny.

Pnącze idealnie nadaje się do uprawy zarówno w dużych jak i w małych wnętrzach, a jego pędy można rozpinać na kratkach i drabinkach lub rozwieszać na linkach nad drzwiami i oknami. Pnącze można też traktować jako roślinę zwisającą, uprawianą w podwieszanych doniczkach lub wykorzystywać do uprawy hydroponicznej.

Cissus rombolistny - wymagania

Cissus rombolistny jest łatwy w uprawie i ma małe wymagania – to idealny gatunek dla osób niemających doświadczenia w uprawie roślin. Znosi przeciągi, dym tytoniowy i inne zanieczyszczenia powietrza.  Lubi miejsca jasne, z dużą ilością światła rozproszonego. Dobrze radzi sobie w cieniu (nadal atrakcyjnie wygląda, ale rośnie wolniej). Optymalna temperatura latem wynosi 16-24ºC, zimą roślina woli chłód (8-10ºC).

Pielęgnacja cissusa

Roślina ta nie jest szczególnie podatna na choroby i szkodniki. Aby rosła bujnie i tworzyła dużo liści, w okresie wegetacyjnym warto zasilać ją co 2-3 tygodnie wieloskładnikowymi nawozami, najlepiej przeznaczonymi dla pnączy doniczkowych.

Cissus rombolistny - przesadzanie i rozmnażanie

Cissus rombolistny nie wymaga częstego przesadzania, ale warto raz na 2-3 lata przesadzić go do większej doniczki, wyposażonej w drenaż i wypełnionej dobrej jakości uniwersalnym podłożem dla kwiatów doniczkowych. Młode egzemplarze przesadza się co 1-2 lata.

Zobacz również:

Wtedy też pnącze można rozmnożyć, co jest bardzo proste. Wystarczy  podczas wiosennego przesadzania pobrać z pnącza kawałek pędu z co najmniej jednym węzłem i umieścić go w wodzie. Kiedy sadzonka wypuści korzenie, przenosimy ją do nowej doniczki wypełnionej podłożem i umieszczamy na docelowym stanowisku.

Pędy cissusa rombolistnego rosną dość szybko, dlatego w razie potrzeby można je skracać, poprawiając pokrój pnącza. Nie jest to jednak konieczne, gdyż długie, ulistnione pędy, można ładnie wyeksponować na odpowiednich podporach.

Jakie podłoże lubi cissus rombolistny

Cissus rombolistny lubi żyzne, próchnicze, przepuszczalne podłoże. Uniwersalną ziemię dla roślin pokojowych zaleca się przemieszać z piaskiem i ziemią liściową. potrzebują też stale lekko wilgotnego podłoża (nie znoszą suszy), które jednak nigdy nie może być mokre. Z tego względu pnącza łatwo jest zalać, czego absolutnie nie tolerują, gdyż na nadmiar wody w podłożu natychmiast reagują żółknięciem i zrzucaniem liści. Sporadycznie (co kilka tygodni) roślinę warto dokarmić nawozem dla roślin o ozdobnych liściach.

W okresie wegetacji cissusy potrzebują systematycznego zasilania. Gatunki o zielonych liściach należy dokarmiać nawozami przeznaczonymi dla roślin zielonych.

Zobacz: