Cissus rombolistny w środowisku naturalnym występuje w Ameryce Środkowej i Południowej. W naturze jego pędy osiągają nawet do 5 m długości, w uprawie doniczkowej zwykle nie przekraczają 1,5 m.

Liczne, ciemnozielone, ozdobne liście mają charakterystyczną budowę: każdy liść złożony jest z trzech dość dużych listków o romboidalnym kształcie, od którego wywodzi się nazwa gatunkowa rośliny. Z wierzchu blaszki liściowe są gładkie i błyszczące, ale od spodu mają czerwono-brązową barwę i  - podobnie jak ogonki liściowe oraz młode pędy - pokryte są delikatnym meszkiem. U starszych egzemplarzy z kątów liści wyrastają też elastyczne, cienkie, niezbyt liczne wąsy, które pełnią rolę organu czepnego. Znacznie mniej dekoracyjne niż liście są niepozorne, drobne, kremowe lub zielonkawe kwiaty, które w uprawie pojawiają się jednak bardzo rzadko.

Dawniej był obowiązkowym kwiatem pokojowym, ale na pewien czas odszedł w zapomnienie, wyparty przez ciekawsze i modniejsze egzotyczne rośliny, które niestety czasem są trudne w uprawie. Obecnie wraca moda na sprawdzone i mało wymagające rośliny, jak właśnie bardzo dekoracyjny, mało wymagający i niezwykle uniwersalny cissus rombolistny.

Pnącze idealnie nadaje się do uprawy zarówno w dużych jak i w małych wnętrzach, a jego pędy można rozpinać na kratkach i drabinkach lub rozwieszać na linkach nad drzwiami i oknami. Pnącze można też traktować jako roślinę zwisającą, uprawianą w podwieszanych doniczkach lub wykorzystywać do uprawy hydroponicznej.

Cissus rombolistny - wymagania

Cissus rombolistny jest łatwy w uprawie i ma małe wymagania – to idealny gatunek dla osób niemających doświadczenia w uprawie roślin. Znosi przeciągi, dym tytoniowy i inne zanieczyszczenia powietrza.  Lubi miejsca jasne, z dużą ilością światła rozproszonego. Dobrze radzi sobie w cieniu (nadal atrakcyjnie wygląda, ale rośnie wolniej). Optymalna temperatura latem wynosi 16-24ºC, zimą roślina woli chłód (8-10ºC).

Cissus rombolistny - pielęgnacja

Roślina ta nie jest szczególnie podatna na choroby i szkodniki. Aby rosła bujnie i tworzyła dużo liści, w okresie wegetacyjnym warto zasilać ją co 2-3 tygodnie wieloskładnikowymi nawozami, najlepiej przeznaczonymi dla pnączy doniczkowych.

Cissus rombolistny - przesadzanie i rozmnażanie

Cissus rombolistny nie wymaga częstego przesadzania, ale warto raz na 2-3 lata przesadzić go do większej doniczki, wyposażonej w drenaż i wypełnionej dobrej jakości uniwersalnym podłożem dla kwiatów doniczkowych. Młode egzemplarze przesadza się co 1-2 lata.

Wtedy też pnącze można rozmnożyć, co jest bardzo proste. Wystarczy  podczas wiosennego przesadzania pobrać z pnącza kawałek pędu z co najmniej jednym węzłem i umieścić go w wodzie. Kiedy sadzonka wypuści korzenie, przenosimy ją do nowej doniczki wypełnionej podłożem i umieszczamy na docelowym stanowisku.

Pędy cissusa rombolistnego rosną dość szybko, dlatego w razie potrzeby można je skracać, poprawiając pokrój pnącza. Nie jest to jednak konieczne, gdyż długie, ulistnione pędy, można ładnie wyeksponować na odpowiednich podporach.

Cissus rombolistny - podłoże

Cissus rombolistny lubi żyzne, próchnicze, przepuszczalne podłoże. Uniwersalną ziemię dla roślin pokojowych zaleca się przemieszać z piaskiem i ziemią liściową. potrzebują też stale lekko wilgotnego podłoża (nie znoszą suszy), które jednak nigdy nie może być mokre. Z tego względu pnącza łatwo jest zalać, czego absolutnie nie tolerują, gdyż na nadmiar wody w podłożu natychmiast reagują żółknięciem i zrzucaniem liści. Sporadycznie (co kilka tygodni) roślinę warto dokarmić nawozem dla roślin o ozdobnych liściach.

W okresie wegetacji cissusy potrzebują systematycznego zasilania. Gatunki o zielonych liściach należy dokarmiać nawozami przeznaczonymi dla roślin zielonych.