Z pośród paproci domowych najchętniej hodowana jest nefrolepis, choć dużym powodzeniem cieszą się także: zanokcica gniazdowa, ciemnotka okrągłolistna, płaskla łosioroga czy dawalia. Wszystkie paprocie doniczkowe są dość łatwe w uprawie i mają dużą zdolność oczyszczania i nawilżania powietrza.

Paprocie doniczkowe - uprawa w pomieszczeniach

Wiele gatunków paproci dobrze rozwija się w naszych domach. Pomimo różnic zewnętrznych, które bywają znaczne, ich wymagania pielęgnacyjne są bardzo podobne.

Wysoka wilgotność powietrza

Paprocie najlepiej rosną w miejscach o wysokiej wilgotności powietrza. Wyjątkiem są ciemnotka oraz płaskla łosioroga, które dobrze znoszą także suche powietrze. Rośliny bardzo lubią zraszanie miękką wodą, najlepiej deszczówką. Zimą, w okresie grzewczym, dobrze jest postawić doniczkę na spodku z wodą lub umieścić w pobliżu nawilżacz powietrza. Zasychanie i brązowienie końcówek liści może być znakiem, że powietrze jest dla paproci zbyt suche.

Duże wymagania wodne

Paprocie muszą mieć stale wilgotne podłoże. Dlatego należy je regularnie, ale nie nazbyt obficie, podlewać miękką, odwapnioną wodą. Zarówno przesuszenie, jak i przelanie nie służą paprociom i mają niekorzystny wpływ na ich stan.

Ocienione stanowisko

Zobacz również:

Ze względu na delikatne liście, łatwo ulegające poparzeniom, paprocie nie tolerują wystawiania na bezpośrednie działanie promieni słonecznych. Większość gatunków najlepiej czuje się w miejscach lekko ocienionych lub nawet w pełnym cieniu.

Okres spoczynku zimowego z obniżeniem temperatury

Paprocie dobrze czują się przez większość roku w temperaturze pokojowej 18-21°C. Zimą, gdy niektóre z nich przechodzą w stan spoczynku, powinna być ona nieco niższa ok. 15-18°C. W tym czasie ograniczamy podlewanie roślin oraz zaprzestajemy nawożenia.

Żyzne podłoże

Podłoże dla większości paproci powinno mieć kwaśny odczyn i dużą zawartość próchnicy. Podlewając rośliny raz w tygodniu czarną, gorzką herbatą utrzymujemy właściwe pH podłoża. Jeśli nie mamy pewności jaka ziemia będzie najlepsza, najlepiej nabyć specjalistyczne podłoże skomponowane specjalnie dla paproci.

Paprocie doniczkowe - najpopularniejsze gatunki

Nefrolepis wysoki (Nephrolepis exaltata) - jest najbardziej rozpowszechniony w domach oraz biurach. W sprzedaży możemy dostać nie tylko tradycyjnie zielony nefrolepis, lecz także odmiany o pstrym, żółto-zielonym wybarwieniu (odmiana Tiger) oraz o całkiem złotych liściach (odmiana Boston Blonde). Pierzaste liście paproci osiągają do 120 cm długości tworząc gęstą rozetę. Początkowo liście są wyprostowane by z biegiem czasu łukowato się wyginać. Nefrolepis najpiękniej prezentuje się w wiszących donicach lub na wyższych kwietnikach, gdzie może swobodnie rozłożyć bujne, długie liście. Stanowiska dla tej paproci powinno być jasne, pełne rozproszonego światła. Obfite podlewanie przynajmniej raz w tygodniu i częste zraszanie jest niezbędne by utrzymać nefrolepis w dobrym zdrowiu. Podłoże powinno być stale lekko wilgotne, lecz nie przelane.

iStock

Zanokcica gniazdowa (Asplenium nidus) - tworzy rozetę długich, gładkich liści o lekko pofalowanych brzegach. Szerokie, rynienkowate i błyszczące liście dorastają do 80 cm długości. W naturze ta epifityczna roślina rośnie na pniach drzew i żywi się materią organiczną zgromadzoną w środku rozety. Zanokcica nie lubi zmian miejsca oraz źle reaguje na przeciągi. Brązowe kropki pojawiające się na liściach to znak, że należy przenieść paproć w bardziej zaciszne i cieplejsze miejsce. Paproć ta lubi zraszanie i przecieranie miękką szmatką, nie znosi zaś preparatów nabłyszczających.

iStock

Ciemnotka okrągłolistna (Pellaea rotundifolia) – to jedna z odporniejszych paproci znosząca zarówno suche powietrze jak i bezpośrednie nasłonecznienie. Tworzy zgrabną, niewysoką kopułę o rozłożystym pokroju. Gęstwina cienkich pędów pokryta jest delikatnymi, prawie okrągłymi listkami. Przewieszające się pędy świetnie prezentują się w wiszących donicach. Ciemnotka w porównaniu z innymi paprociami potrzebuje niewiele wody. Wystarczy podlewać ją raz w tygodniu wodą bogatą w wapń. Ciemnotka preferuje podłoże o odczynie lekko zasadowych, więc substrat typowy dla paproci się dla niej nie nadaje. Nie znosi przelania, natychmiast reaguje żółknięciem liści. Gdy temperatura otoczenia przekracza 21oC można lekko zraszać liście. Odpowiednio pielęgnowana ciemnotka nie potrzebuje okresu spoczynku.

iStock

Dawalia (Davallia fejeensis) - jest kolejnym mało wymagającym epifitem, który zdołał przystosować się do warunków panujących w naszych mieszkaniach. Paproć ta odznacza się niezwykle delikatnymi i ażurowymi liśćmi. Starsze, dolne liście mają żółtawy odcień, natomiast młode przyrosty olśniewają jaskrawo zielonym kolorem. Nie należy się przejmować, gdy raz w roku roślina zrzuca liście – to normalne! Korzenie powierzchniowe dawalii szybko wyrastają poza doniczkę, nadając roślinie oryginalny wygląd. Przypominają włochate odnóża egzotycznych pająków. Korzeni tych nie należy nigdy przycinać - roślina może tego nie przeżyć.

iStock

Dawalia jest ciepłolubna i światłolubna. Podobnie jak wiele innych paproci doniczkowych, należy chronić ją przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych. Warunki uprawa dawalii są takie same jak w przypadku innych paproci. Zarówno liści, jak i korzenie powietrzne potrzebują wysokiej wilgotności. Z tego powodu najlepiej jest regularnie spryskiwać całą roślinę miękką, ciepłą wodą.

Płaskla łosioroga, łosie rogi (Platycerium bifurcatum syn. alcicorne) – to niezwykle oryginalna paproć pochodząca z Australii i Polinezji. Ma nietypowe ulistnienie. Liście płonne są niewielkie, nerkowate, brązowiejące z czasem i przywierają do podłoża (w naturze roślina ta jest epifitem). Tworzą zbiornik na wodę, dlatego ich nie usuwamy, nawet gdy zamierają. Drugi rodzaj liści, ten dekoracyjny, osiąga długość do 70 cm. Duże, łopatkowate liście są na końcach powcinane. Mają szarozielona barwę i są pokryte szarym, filcowatym kutnerem. Płaskla najlepiej rośnie na jasnym stanowisku w bardzo luźnym, przepuszczalnym podłożu. Ze względu na to, że jest epifitem dobrze czuje się w wiszących donicach lub koszykach. Czyszcząc liście paproci nie należy przecierać ich szmatką, ponieważ może to spowodować uszkodzenie warstwy kutneru. Lepiej po prostu spryskać cała roślinę miękką wodą.

iStock