Wisteria to roślina, która najczęściej spotykana jest w lasach w Chinach, Korei, Japonii oraz w Stanach Zjednoczonych. Lubi łagodny klimat, dlatego w Polsce najlepiej rośnie w południowo-zachodnich częściach kraju. Najczęściej spotykanymi odmianami tej rośliny w naszym kraju są glicynia kwiecista oraz glicynia chińska. 

Glicynia – wygląd rośliny

Glicynia kwiecista: ma pierzaste liście złożone z 13-19 malutkich listków. Jej pędy skręcają się w lewo i dorastają do 8 metrów długości. Kwitnie na przełomie maja i czerwca. Kwiaty rozwijają się równocześnie z rozwojem liści.

Glicynia chińska: ma pierzaste liście, większe niż u glicynii kwiecistej składające się z 7-13 listków. Pędy skręcają w prawo i mogą dorosnąć nawet do 15 metrów długości. Kwitnie w maju, kwiaty rozwijają się przed rozwojem liści.

Pnącze glicynii ma zdrewniałe łodygi i szybko rośnie. W ciągu roku potrafi urosnąć od 1 do 3 metrów. Potrzebuje silnych i solidnych podpór dookoła których owija swoje pędy.

Glicynia – jak pielęgnować?

Wybór odpowiedniego stanowiska do uprawy glicynii jest niezwykle istotny. Pnącze lubi słońce, ciepło i osłonę przed wiatrem. Najlepiej, aby promienie słoneczne otulały ją co najmniej 6 godzin dziennie – od tego zależy czy roślina będzie kwitła. To właśnie wiatry, w szczególności te zimowe i późnojesienne są zagrożeniem i mogą wysuszyć roślinę. Najlepszymi stronami do uprawiania wisterii są południowa oraz zachodnia. Od strony północnej jest za mało światła, a od strony wschodniej zimą pojawiają się mroźne wiatry. Glicynię najlepiej sadzić na przełomie kwietnia i maja z sadzonek.

Wisteria potrzebuje głęboko uprawionej, luźnej gleby o dużej zawartości próchnicy i odczynie lekko kwaśnym do obojętnego.  Jeżeli gleba w ogrodzie jest gliniasta, zalewana lub zaskorupiająca się, lepiej zrezygnować z uprawy wisterii. Zbyt ciężkie gleby można rozluźnić dodając do nich piach, obornik lub kompost.

Glicynia to ekspansywne pnącze, potrzebuje mocnych podpór. Jeżeli nie zapewnimy roślinie miejsca do rozrastania się, może zniszczyć wszystko co napotka na swojej drodze, na przykład rynny czy anteny. Solidne podpory możemy zbudować z pergoli, krat lub trejażu. Jeżeli chcemy glicynię poprowadzić przy elewacji budynku, trzeba pamiętać o wspornikach oraz odstępach od rur i rynien.

Glicynia – nawożenie i podlewanie

Aby glicynia przetrwała zimę, warto zwiększać jej odporność już od wczesnej jesieni. Jak to robić? Należy solidnie ją podlewać. Jeżeli chodzi o nawożenie, to należy stosować je do końca lata, jesienią do nawożenia można używać obornik.

Glicynię należy obficie podlewać, nie musimy obawiać się, że wody będzie za dużo, ponieważ roślina nie reaguje zgnilizną na nadmiar wody. 

Słodlin – jak przycinać?

Przycinanie glicynii trzeba rozpocząć w 2 lub 3 roku po posadzeniu rośliny. Wszelkie cięcia możemy przeprowadzać w dwóch terminach na przedwiośniu lub latem. Jesienią może to jej zaszkodzić i doprowadzić do zniszczenia rośliny. Jest to bardzo ważne, ponieważ od przycinania, podobnie jak od stanowiska rośliny zależy czy będzie kwitła. Na przedwiośniu skracamy pędy na wysokości trzeciego lub czwartego pąka liściowego. Trzeba także oczyścić pień z suchych pędów. Lipiec to odpowiedni moment na skrócenie przyrostów o połowę.

Jeżeli wisterię pozostawimy bez przycinania to po kilku latach straci kształt i będzie kłębem splątanych gałęzi.

Jeżeli roślina przestała kwitnąć, możemy pobudzić ją skracając korzenie wokół rośliny. Robimy to szpadlem w odległości 60 centymetrów od od przewodnika na głębokość 30 cm.

Wisteria – zimowanie

Przez trzy pierwsze lata po posadzeniu roślinę należy przykrywać agrowłókniną lub matą ze słomy, ponieważ nie jest odporna na mróz. W późniejszych latach należy wokół rośliny usypać kopiec z ziemi, a nasadę okryć matą ze słomy. Glicynia kwiecista jest bardziej odporna na mróz od glicynii chińskiej. Najlepszym momentem na okrywanie rośliny jest okres po nadejściu przymrozków gdy roślina straciła liście.