1. Nie należy mylić pewności siebie z arogancją i agresją.

Ona nie ma nic wspólnego z przekonaniem o dominacji nad innymi i poczuciem wyższości związanym z nabrzmiałym ego. Jest twoją wewnętrzną siłą oraz zdecydowaniem. Rozbudza pomysłowość i kreatywność. Osoby pewne siebie nie dążą do współzawodnictwa, nie próbują pokazywać innym swojej przewagi. Pewność siebie to stan, który zawiera w sobie delikatność względem ludzi, bo związany jest z głębokim przekonaniem, że wszyscy są wartościowi, także my sami. W tym stanie jesteśmy wolni od ocen.

2. W języku tybetańskim pewność siebie to „ziji”. „Zi” znaczy „blask”, natomiast „ji” – „wspaniałość” i „dostojeństwo”.

Osoba pewna siebie promieniuje blaskiem i dostojeństwem. Ma w sobie dobroć i radość. Niczego nie chce zatrzymać dla siebie, bo wie, że tylko dzieląc się tym, co w niej wartościowe (swoją wiedzą, doświadczeniem, mądrością), może pomnażać własne bogactwo. Taka osoba roztacza wokół niezwykłą aurę. Emanują od niej dobroć i miłość, daje także poczucie bezpieczeństwa, inspiruje innych. Ludzie chętnie przebywają w towarzystwie kogoś takiego.

3. Każdy może zbudować pewność siebie, wychodząc poza swoje lęki, ograniczenia, negatywne przekonania.

Do tego rodzaju pewności dociera się stopniowo, idąc ścieżką „w głąb” siebie. Poznając swoje słabości i ograniczenia, mamy szansę zapanować nad nimi. Kolejnym warunkiem jest rozwijanie akceptacji, cierpliwości wobec siebie i innych, zdobywanie życiowej mądrości, która płynie z doświadczeń i mierzenia się z codziennymi wyzwaniami. Ale najważniejszym podstawowym składnikiem jest miłość do siebie samej, którą ja nazywam pozytywnym egoizmem.

Ćwiczenia dla ciebie

● Wstając rano, powiedz, patrząc w lustro: „Dzisiaj daję sobie prawo do błędu, lenistwa, smutku, bo traktuję siebie jak najlepszą przyjaciółkę. Odpuszczam sobie i innym”. Nie oznacza to, że będziesz się smucić albo przestaniesz działać. Przeciwnie! Dając sobie do tego prawo, poczujesz się wolna od wewnętrznych ograniczeń i przymusów. Człowiek wolny jest twórczy i radosny.

● Przestań oceniać i krytykować siebie i innych: w myślach czy na głos. A jeśli ci się to zdarzy, świadomie powiedz sobie: „Stop!”.

● Buduj w sobie przekonanie, że poradzisz sobie z tym, co zamierzasz zrobić. Stojąc przed jakimś zadaniem, powiedz: „Potrafię to zrobić, a jeśli nie, znajdę sposób, żeby się nauczyć”. Na kartce rozpisz zadanie na etapy. Określ czas realizacji każdego z nich. Napisz, jaka wiedza, narzędzia, środki są ci potrzebne. Masz je, czy musisz je pozyskać? Jak? Od kogo? Kiedy? Zanotuj to wszystko. Obok zostaw miejsce na wpisy, jak to zrealizowałaś.

● Bądź zadowolona z tego, co osiągnęłaś.