Szwecja

Zgodnie ze szwedzką tradycją świętowanie Bożego Narodzenia rozpoczyna się już 13 grudnia, w dniu św. Łucji, który jako najkrótszy dzień w roku rozpoczyna Adwent. Najstarsza dziewczynka w rodzinie ubiera się wtedy na biało, a głowę ozdabia wiankiem ze świeczkami. Budzi rodziców śniadaniem przyniesionym do łóżka, na które składają się czarna kawa, grzane wino i ciastka z rodzynkami i szafranem. Tradycja symbolizuje historię świętej Łucji, która w ukryciu dostarczała jedzenie prześladowanym przez Rzymian chrześcijanom i, aby mieć wolne obie ręce i móc przenieść możliwie najwięcej żywności, świeczki wplatała w wianek.

Bułgaria

W Bułgarii po skończonej uczcie wigilijnej rodzina zostawia na noc w pełni zastawiony stół. Wierzy się bowiem, że tej nocy domy odwiedzają duchy zmarłych przodków, które także powinny mieć możliwość skosztowania świątecznych przysmaków.

Austria

W Austrii, podobnie jak w Polsce, choinkę ubiera się w Wigilię. Na drzewku wieszane są światełka i łańcuchy oraz słodycze – najczęściej czekoladowe butelki wypełnione likierem i pierścienie z bezy w pastelowych kolorach. Jednak dzieci nie szukają prezentów pod choinką, a dostają je 6 grudnia, kiedy św. Mikołaj  przynosi je wraz z Krampusem. Ten ostatni to iście diabelski potwór, włochaty i z rogami, którego rolą jest straszenie dzieci i karanie tych niegrzecznych poprzez wręczanie rózgi lub grudki węgla.

Islandia

Z kolei dzieci w Islandii otrzymują prezenty od Yuletide-lads, magicznych elfów pochodzących z gór, które słyną z psikusów robionych ludziom. Odwiedzają one najmłodszych przez kolejne trzynaście dni, pierwszy raz 12 grudnia i ostatni raz w Wigilię. Grzecznym malcom zostawiają w butach postawionych na parapecie słodycze i drobne upominki, niegrzeczne dzieci natomiast mogą liczyć jedynie na… zgniłego ziemniaka. Tymi przyjemniejszymi prezentami tradycyjnie są książki, ubrania czy świeczka i karty.

Norwegia

Norwegowie w Wigilię chowają wszystkie miotły. Wierzą bowiem, że tego dnia przerażające czarownice błąkają się po ziemi i szukają mioteł pozostawionych na wierzchu, które kradną, aby ulecieć w dal.

Ukraina

Na Ukrainie jedną z najważniejszych ozdób choinkowych jest plastikowy pająk. Jest to nawiązanie do starej legendy o ubogiej rodzinie, która w święta nie miała czym przystroić drzewka. Po przebudzeniu się, dzieci ujrzały, że choinkę „ubrał” pająk, oplatając ją mieniącymi się w słońcu nitkami pajęczyny. Co więcej po czasie zmieniła się ona w srebro i złoto, ratując rodzinę od biedy. Symboliczny pająk wśród ozdób ma przynosić pomyślność w nadchodzącym roku i chronić od niedostatku.

Grecja

W Grecji, obok świątecznego drzewka, domy dekorowane są także wiązką bazylii, która zanurzana jest w płytkiej, drewnianej misie. Jeden z członków rodziny – najczęściej gospodyni, bazylią przywiązaną do krzyża skrapla mieszkanie wodą święconą, aby chronić je od złych duchów. Wierzy się, że mogą one pojawić się tylko w okresie między Bożym Narodzeniem a świętem Trzech Króli, dostając się do domów przez kominy. Dlatego też w tych dniach Grecy palą w kominkach udaremniając złym mocom wtargnięcie do środka.

Meksyk

Świętowanie Bożego Narodzenia w Meksyku rozpoczyna się już 16 grudnia od trwających dziewięć dni posadas . Są to przedstawienia obrazujące bożonarodzeniową historię Józefa i Marii szukających noclegu. Uczestnicy niosą świece i lampiony. Każdej nocy kończą przedstawienie w innym domu. Istotnym elementem posadas jest piñata, czyli ozdobiony bibułkowymi błaznami albo zwierzątkami gliniany garnek wypełniony mandarynkami, trzciną cukrową i cukierkami. Piñatę zawiesza się na sznurku ponad głowami zebranych, a dzieci z zasłoniętymi oczami po kolei uderzają w nią kijem, dopóki się nie rozbije, zasypując je lawiną słodyczy.

Rankiem w święto Trzech Króli (Día de los Santos Reyes) dzieci otrzymują bożonarodzeniowe prezenty i jedzą tradycyjne rosca de reyes, okrągłe ciasto z suszonymi owocami i ukrytym w nim wizerunkiem Dzieciątka Jezus. Specjalnie dla nich wiesza się przy suficie kolorowe kubeczki napełnione piaskiem lub mąką, a wśród nich jeden z niespodzianką. Dzieci odgadują, w którym kubeczku ukryty jest prezent.

Hiszpania

Boże Narodzenie to także bardzo ważne, rodzinne święto dla Hiszpanów. Podobnie jak we Włoszech i we Francji, ważniejsza od choinki jest szopka. Główne dania serwowane w Wigilię różnią się w zależności od regionu. Są to zazwyczaj: jagnięcina i prosię (Castilla Leon i Castilla La Mancha), pieczony indyk (Andaluzja), owoce morza, ryby (wybrzeże). Na deser podaje się natomiast turron (rodzaj nugatu z migdałami), marcepan, ciasteczka polvorones, orzechy. Wszystko popija się dużą ilością cavy, czyli tradycyjnego, hiszpańskiego, białego wina musującego.
To wtedy właśnie, dwanaście nocy po Bożym Narodzeniu, dzieci otrzymują od Trzech Króli prezenty, za to nie znajdują żadnego prezentu pod choinką. W zamian za podarki maluchy przygotowują im słodycze i kostki cukru dla wielbłądów. Hiszpanie podczas tego święta odwiedzają znajomych i rozdają im prezenty. Tradycyjnym daniem jest keks – ciasto, w którym zapieka się drobne niespodzianki, np. monety. Kto na nie trafi, ma obowiązek upiec keks za rok. Nowy Rok jest witany przez mieszkańców Hiszpanii zazwyczaj na ulicach miast.
Zaskoczyć może katalońska tradycja związana z Tio de Nadal – świątecznym pieńkiem, który pojawia się w prywatnych domach i na ulicach miast. Uśmiechnięty kawałek drewna przykrywany jest z jednej strony kocem, pod którym dzieci znajdują drobne prezenty: słodycze i zabawki. Aby je dostać należy w Wigilię lub Boże Narodzenie uderzać figurkę kijem, śpiewając specjalną piosenką. Uderzanie ma poprawić jej trawienie, dzięki czemu upominki łatwiej „wypadają”. Jeśli w prezencie otrzyma się czosnek lub cebulę znaczy to, że to już koniec słodyczy na ten rok.

Australia

Ze względu na klimat święta Bożego Narodzenia, w Australii spędza się je w niecodziennej scenerii. W ten najważniejszy dzień mieszkańcy gromadzą się na plażach i rozkładają śnieżnobiałe obrusy, na których, podobnie jak w innych krajach – można znaleźć pieczone indyki, małe ciasteczka z bakaliami o wymyślnych kształtach, owocowe puddingi i ciasto, przypominające polski keks. W tym dniu plaże przypominają jeden wielki, świąteczny stół. Nie brakuje również prezentów, które można znaleźć pod choinką w ogromnej, wełnianej skarpecie. Australijczycy rozdają je sobie w domu, po „wielkiej uczcie” na plaży. Oprócz tego wysyłają wszystkim znajomym kartki świąteczne, a otrzymane składają pod choinką. Australijski Święty Mikołaj wygląda zupełnie inaczej, niż na innych kontynentach. Jest bowiem ubrany w strój...płetwonurka i zdarza się, że przybywa na desce windsurfingowej.

Irlandia

Przygotowania do świąt Bożego Narodzenia rozpoczynają się już w październiku, kiedy przyrządza się świąteczne przysmaki, takie jak: Christmas Cake (ciasto z alkoholem i suszonymi śliwkami) oraz Plum Pudding (pudding śliwkowy). Dekoruje się wystawy sklepowe, mieszkania i ulice. Punktem wyjściowym do świętowania jest święto Niepokalanego Poczęcia w Kościele Katolickim - 8 grudnia. 24 grudnia zawiesza się na kominku skarpety w oczekiwaniu na prezenty; na kolację podaje się najczęściej indyka, a o północy uczestniczy się we Mszy Świętej. W drugi Dzień Świąt, czyli St. Stephen’s Day kolędnicy chodzą po domach i zbierają datki. Oficjalnym dniem kończącym święta jest 6 styczeń, czyli święto Trzech Króli.

Francja

Boże Narodzenie we Francji - Noël - to także jedno z najbardziej nastrojowych i rodzinnych świąt, w obchodach niewiele różniące się od naszej polskiej tradycji. To także czas prezentów. Mikołaj- Père Noël– przynosi je w nocy, z 24 na 25 grudnia, wrzucając je do buta lub pod choinkę. Symbolem Bożego Narodzenia we Francji jest szopka oraz występujące w wielu regionach kraju tzw. „santons” - figurki świętych. Co ciekawe, oprócz postaci biblijnych, „mali święci” często przedstawiają bohaterów dnia codziennego – policjanta, burmistrza czy kucharza. 1 grudnia rodzice kupują dzieciom tzw. Calendrier de l'Avent (Kalendarz adwentowy). Maluchy codziennie otwierają jedno okienko kalendarza, zjadają znalezione łakocie, pospiesznie piszą listy do Mikołaja (Père Noël) licząc dni dzielące ich od świąt, dorośli zaś przymierzają się do świątecznych i noworocznych kartek z życzeniami. Zwyczaj ten, zaczerpnięty z Anglii, nakazuje wysłać je miedzy 15 grudnia a 31 stycznia.

Co kraj to obyczaj, ale łączy je jedno – zwyczaj obdarowywania naszych najbliższych prezentami i niesamowita atmosfera oczekiwania na te najpiękniejsze, pełne magii i rodzinnej atmosfery święta w roku. Choć jako dorośli, często zagonieni w naszych przedświątecznych przygotowaniach zapominamy o tej wyjątkowej atmosferze która towarzyszy świętom Bożego Narodzenia, to zawsze pamiętamy o naszych najbliższych, szczególnie o dzieciach, które z taką niecierpliwością wyglądają Mikołaja i wymarzonych prezentów.

--

Zobacz też:

Wieniec adwentowy - jak go zrobić krok po kroku? >>>

Kalendarz adwentowy - 12 oryginalnych pomysłów >>>