Rozchodniki (Sedum) należą do rodziny gruboszowatych (Crassulaceae). Najczęściej uprawiane gatunki są bylinami zimującymi w gruncie. Do najpopularniejszych należą: rozchodnik ostry (Sedum acre), rozchodnik naskalny (Sedum cauticolum), rozchodnik biały (Sedum album), rozchodnik ogrodowy (Sedum hybridum), rozchodnik okazały (Sedum spectabile) i rozchodnik kwiecisty (Sedum floriferum).

Jak wyglądają rozchodniki?

Najczęściej są to rośliny niewielkie dorastające do 10-15 cm wysokości. Odmiany wysokie takie jak rozchodnik okazały czy ogrodowy osiągają do 40-50 cm wysokości. Szybko się rozrastają, tworząc gęste kępy lub kobierce. Mięsiste, błyszczące liście zdradzają przynależność rozchodników do sukulentów. Drobne kwiaty zebrane w obfite baldachy, pojawiają się już w czerwcu i utrzymują do jesienie. Są nie tylko dekoracyjne, przyciągają także owady. Wysokość, kolor liści i kwiatów zależy od gatunku, oraz odmiany rozchodnika.

Rozchodnik jest idealny do tworzenia barwnych dywanów kwiatowych, obramowania obwódek i ścieżek. Wysokie odmiany sadzi się w grupach na rabatach, a niskie dobrze sprawdzają się w kompozycjach mieszanych: w donicach, na rabatach, skalniakach czy murkach.

Rozchodnik - gdzie rośnie?

Rozchodniki preferują podłoża piaszczyste i kamieniste. Mogą jednak rosnąć w każdej innej glebie, byle dobrze przepuszczalnej. Nie należy sadzić roślin na stanowiskach, o glebie ciężkiej, mokrej, gdzie często gromadzi się woda. Nie wskazane są też podłoża zbyt żyzne, większość gatunków woli te mniej zasobne w składniki pokarmowe.

Jeśli chodzi o oświetlenie, rozchodnik powinien być sadzony w nasłonecznionym miejscu, choć przetrwa także i w półcieniu. Posadzony w cieniu szybko straci swoje walory ozdobne - liście staną się cienkie, a łodygi wiotkie i wydłużone.

Uprawa rozchodników

Rozchodniki niezwykle łatwo się ukorzeniają, więc bardzo łatwo i na wiele sposobów, można je rozmnożyć. Wiosną możemy podzielić wyrośnięte kępy, odmładzając je i pozyskując nowe sadzonki. Wykopaną ostrożnie kępę dzielmy na kilka części, które od razu sadzimy na miejsce stałe. Przez całe lato możemy też pobierać sadzonki pędowe i liściowe, które łatwo się ukorzeniają.

Jak dbać o rozchodniki - pielęgnacja, podlewanie i nawożenie

Rozchodniki nie są wymagające, wystarczy je odchwaszczać, czasem podlewać, a raz na kilka lat odmłodzić.

Rozchodniki właściwie nie wymagają podlewania, tylko młode okazy należy co jakiś czas nawodnić. Dorosłe rośliny bez problemu wytrzymują nawet długotrwałe niedobory wody. Należy pamiętać, że nadmierne podlewanie jest jedną z głównych przyczyn chorób rozchodników. Dlatego podlewamy rośliny dopiero, gdy podłoże całkowicie wyschnie.

Rozchodnik ma bardzo niewielkie wymagania pokarmowe i właściwe nie trzeba go nawozić. Jeśli chcemy, żeby rośliny były bujne i jeszcze piękniej kwitły, możemy je zasilić wieloskładnikowym nawozem mineralnym, ale nie należy z tym przesadzić.

Rośliny są co prawda mrozoodporne, jednak niektóre gatunki, w rejonach kraju o ostrzejszym klimacie, mogą przemarznąć. Warto jesienią ściółkować glebę wokół nich dojrzałym kompostem, co zabezpieczy je przed mrozem. Kompost stanowi świetny nawóz – rozkładając się oddaje glebie składniki pokarmowe.

Dopóki rośliny nie rozrosną się na tyle, żeby całkowicie pokryć glebę, możemy albo regularnie odchwaszczać, albo wyściółkować glebę, by stłumić wyrastanie chwastów. Dekoracyjna, rozdrobniona kora z drzew liściastych lub iglastych, nie tylko ograniczy rozwój chwastów, ale też zmniejszy parowanie wody z podłoża.

System korzeniowy rozchodnika silnie się rozrasta, ale jest zlokalizowany w wierzchniej warstwie gleby. Dlatego nie zaleca się częstego przesadzania rośliny. Wyjątkiem jest odmładzanie powiązane często z rozmnażaniem. Robimy to średnio co 5 lat.