Na początku warto jednak uświadomić sobie, że nie wszystko zależy od nas i czasami nasze wysiłki mogą okazać się bezowocne. Jak pokazują badania wiele zależy od tego, z kim tworzymy związek, bowiem pewne cechy osobowości predysponują partnerów do zdrady. Mówimy tu o takich cechach osobowości jak narcyzm, psychotyczność czy niski poziom sumienności, co zostało potwierdzone badaniami amerykańskich badaczy Bussa i Shackelforda w 1997 r. Osoby narcystyczne częściej od innych umawiają się na randki, nawiązują kontakty seksualne i decydują na przygodny seks. Niski poziom sumienności, czyli opieszałości, braku dbałości, oraz wysoki poziom psychotyczności rozumianej, jako impulsywność, brak samokontroli i hamulców predysponują osoby o tych cechach do niewierności. Co zatem robić, aby związek przetrwał?

Piękne ujęcie zachowań wzmacniających poczucie więzi z partnerem opisał w „Psychologii miłości” profesor Bogdan Wojciszke, który podaje za Alicją Kuczyńska wyniki jej badań nad zachowaniami wiążącymi. Są to działania, które zresztą dotyczą w ogóle świata zwierząt, nie tylko ludzi, których główną a czasami jedyną funkcją jest zbudowanie i utrzymanie więzi społecznej. Istnieje pięć grup zachowań wiążących, spośród których kluczowe to zachowania seksualne oraz działania na rzecz partnera i związku

Wbrew ewolucyjnym poglądom, które stanowią, że główną funkcją seksu jest utrzymanie gatunku, autorka badań twierdzi, że to utrzymanie więzi między partnerami jest główna funkcją seksu. Są to kluczowe zachowania wiążące dla związku, do których zalicza się inicjowanie kontaktu seksualnego, stosunki seksualne, pieszczoty, wprowadzanie innowacji do życia seksualnego oraz wyznawanie pożądania.

Wzajemną sympatię i wzmacnianie poczucia wzajemnej bliskości i sympatii budzi działanie na rzecz osób lub wspólnoty, jaką jest związek. Odwrotnie dzieje się, kiedy ktoś działa przeciwko – wtedy przestajemy go lubić. Do tej grupy zachowań należy dbanie o dobrą atmosferę w związku, wspomaganie rozwoju partnera, działania na rzecz partnera wynikające z podziału obowiązków, troska o zdrowie i wzajemne wspieranie w sytuacjach konfliktu z innymi osobami.

Pozostałe grupy działań wiążących to utrzymywanie bliskości fizycznej wyrażające się poprzez przytulanie, głaskanie, całowanie, pieszczotliwe zwracanie się do partnera czy obejmowanie, zachowania pojednawcze, do których należą świadczenie uprzejmości dla partnera, spoglądanie i uśmiechanie się do siebie, komplementowanie, zapraszanie na wspólne wyjścia i poczęstunki oraz zachowania imponujące, które przejawiają się poprzez demonstrowania statusu materialnego, pozycji społecznej, osiągnięć i siły w obliczu doznanej porażki

Pielęgnowanie i dbałość o umacnianie i rozwój powyższych zachowań prowadzi w związku do wzajemnej miłości, sympatii i zaufania, ale również czegoś, co stanowi o trwałości relacji: wzajemnego przywiązania, które stanowi oparcie dla związku w trudnych chwilach. 

Autor: Magdalena Ostapiuk, psycholog, psychoterapeuta, Ośrodek CENTRUM

Bibliografia: Wojciszke, B. (2012) Psychologia miłości. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.